Erik over…

Iedereen heeft een weblog, tenminste zo lijkt het. Vaak alleen omdat het kan, of omdat ze denken dat anderen geinteresseerd zijn in wat ze beleven. Sommige mensen webloggen puur om een plek in de digitale ruimte op te eisen. Je moet toch wel een  beetje je best doen om je digitale footprint zo groot mogelijk te maken.

Regelmatig stuit ik op weblogs die uitgebreid bespreken, waarom dit-of-dat nummer zo lekker is om in de trein te horen. Tja… als je je iPod kunt verstaan in de herrie van bellende mensen, waardoor je moeiteloos mee kunt luisteren met hun geheimen. 

Ik ga niet zeggen dat het vroeger beter was. Toen besprak iedereen zijn persoonlijke leven op straat of gewoon over het tuinhek. Gelukkig maakt de kluswinkel tegenwoordig tuinhekken van twee meter hoog…

Later is het tuinschreeuwen vervangen door de krant. Eigenlijk door de rubriek Ingezonden brieven. Maar het gaat over hetzelfde, namelijk dat mensen iets willen delen. En dat is het probleem, veel dingen laten zich niet delen. In ieder geval niet zonder discussie.

Heeft iemand zich al eens afgevraagd wat er van de politiek terecht komt als de politici weer teruggingen naar het oude ambacht van het straatspeechen?

Speakers corner bestaat al eeuwen en voldoet prima. Al gaan Londenaars er niet minder brieven door inzenden of weblogs maken. Whatever suits you

Hoe weinig sommige weblogs me ook interesseren, ik heb me voorgenomen om de mijne uniek te maken. Dus… Ik wens mezelf veel sterkte en de lezers veel plezier.